رضا : تو اون ماه های اولی که تو و ماهرخ داشتین باهم اکی میشدین من هنوز امیدوار بودم ، فکر میکردم زود بهم میزنین...
این بیت حافظ رو نستعلیق نوشته بودم زده بودم تو اتاق تو خوابگاه :
"من ارچه از نظر یار خاکسار شدم
رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند"
خیلی تسکین دهنده ی خوبی بود برایِ یه عاشق دلشکسته....
+ بمونه به یادگار از مینی سریالِ فوق العاده ی خانوم آیدا پناهنده که عاشقانه دوستش داشتم ؛ در انتهای شب.
حتما ببینید.
- هروقت به مرگ فکر کردی آرزوها و رویاهاتو تجسم کن ، ببین چه دلایل زیادی برای ادامه دادن داری !
( دخترک سکوتش را پس از یک ساعت میشکند و چهره بی روحی که انگار هیچ احساسی نداشت پر از غم میشود )
+ آرزو.....
رویا......
آره مشکل منم همینه خانوم دکتر....آرزو..آرزوهای من منسوخ شدن..میدونی آرزوی منسوخ شده چیه ؟
آرزوی منسوخ شده...آرزوییه که چه زنده بمونی و چه بمیری بهش نمیرسی ، برای همین ترجیح میدی بمیری !
اونوقت دیگه آرزوت هرروز جلوت راست راست راه نمیره بگه بی خاصیت !
مکثی میکند و ادامه میدهد : ولی آخه اونکه چیزی نمیدونه....شما میدونید درسته ؟
اگر میدونید دیگه اسم آرزو رو پیش من نیارید چون به جای انگیزه فقط عمر از دست رفته ام میاد جلوی چشمام....عمر از دست رفته.....
